Uloga neuroplastičnosti u etiologiji i lečenju depresivnih poremećaja

Sažetak

Uvod: Depresija je vrsta afektivnih poremećaja koja onemogućava obolele osobe da obavljaju svakodnevne aktivnosti, usled konstantnog prisustva negativnih. Depresija je jedan od najučestalijih mentalnih poremećaja na svetu, koji je postao ogroman finansijski teret za zdravstveni sistem. Najčešće opisivani etiološki faktori depresivnih poremećaja su biološki, fiziološki i socijalni, iako patogenetski mehanizmi koji dovode do depresije još uvek nisu u potpunosti proučeni. Neuroplasticitet je sposobnost nervnog tkiva da reorganizuje svoju strukturu i organizaciju kao odgovor na različite stimulus.

Cilj: Cilj rada bio je sumiranje dostupne literature o neuroplastičnosti i njenoj ulozi u patofiziologiji i lečenju depresivnih poremećaja.

Rezultati: Depresija se najčešće javlja zajedno za različitim hroničnim oboljenjima i češća je kod žena nego muškaraca. Antidepresivi, elektrokonvulzivna terapija i psihosocijalna terapija su najčešće terapijske opcije koje se koriste u lečenju depresije. Neuroplasticitet je doveo do razvoja nove kliničke discipline – neurorehabilitacije, a najnovija istraživanja ukazuju na postojanje veze između neuroplasticiteta i depresije. Različiti mehanizmi koji su u osnovi procesa neuroplasticiteta utiču na limbičke i paralimbičke strukture, naročito na hipokampus, prefrontalnu moždanu koru i amigdalu.

Zaključak: Limbičke i paralimbičke strukture podležu strukturnim promenama kod depresivnih pacijenata koji uzimaju antidepresive ili koriste elektrokonvulzivnu terapiju, što može dovesti do boljeg razumevanja depresivnih poremećaja i načina na koji ih je potrebno lečiti.