ULOGA I ZNAČAJ MAGNETNE REZONANCE SRCA KOD HIPERTROFIČNE KARDIOMIOPATIJE

Olga Nedeljkovic Arsenovic; Teodora Bjelica; Milorad Tesic; Ivana  Nedeljkovic; Ana Tomic; Ana Mladenovic Markovic; Ruzica Maksimovic

doi:10.5937/medi0-61492

Olga Nedeljkovic Arsenovic Univerzitetski klinički centar Srbije, Centar za radiologiju, Beograd, Srbija; Univerzitet u Beogradu, Medicinski fakultet, Beograd, Srbija
Teodora Bjelica Univerzitetski klinički centar Srbije, Centar za radiologiju, Beograd, Srbija
Milorad Tesic Univerzitetski klinički centar Srbije, Klinika za kardiologiju, Beograd, Srbija; Univerzitet u Beogradu, Medicinski fakultet, Beograd, Srbija
Ivana Nedeljkovic Univerzitetski klinički centar Srbije, Klinika za kardiologiju, Beograd, Srbija; Univerzitet u Beogradu, Medicinski fakultet, Beograd, Srbija
Ana Tomic Univerzitetski klinički centar Srbije, Centar za radiologiju, Beograd, Srbija
Ana Mladenovic Markovic Univerzitetski klinički centar Srbije, Centar za radiologiju, Beograd, Srbija; Univerzitet u Beogradu, Medicinski fakultet, Beograd, Srbija
Ruzica Maksimovic Univerzitetski klinički centar Srbije, Centar za radiologiju, Beograd, Srbija; Univerzitet u Beogradu, Medicinski fakultet, Beograd, Srbija

DOI: https://doi.org/10.5937/medi0-61492

Ključne reči: hipertrofična kardiomiopatija, magnetna rezonanca srca, kasno nakupljanje Gadolinijuma, stepen fibroze, aritmije

Sažetak

Uvod: Hipertrofična kardiomiopatija (engl. hypertrophic cardiomyopathy – HCM) je autozomno dominantna bolest kardiomiocita koja dovodi do njihovog zadebljanja i hipertrofije. Ciljevi ovog rada su bili da se dijagnostikuje hipertrofična kardiomiopatija pomoću MR srca kod pacijenata sa hipertrofijom miokarda leve komore, okarakteriše tkivo miokarda i odredi stepen fibroze ovom dijagnostičkom metodom.

Metode: Studija je obuhvatila 51 pacijenta sa HCM dijagnostikovanom na MR srca (muškarci 27; žene 24) i sprovedena je na Univerzitetskom kliničkom centru Srbije, Centru za radiologiju. Svi prikupljeni podaci o pacijentima su uzeti iz zvanične medicinske dokumentacije, a tip studije je retrospektivna opservaciona studija. MR srca je kod 51 pacijenta pokazao postojanje HCM na osnovu klasičnog protokola snimanja rađenog na 1.5T Siemens aparatu uz davanje kontrastnog sredstva Gadolinijuma. U odnosu na distribuciju kontrasta u vidu Late Gadolinium Enhancement (LGE) MR srca omogućava otkrivanje fokalne fibroze, a samim tim i razlikovanje etiologije hipertrofičnog miokarda.

Rezultati: Opstrukcija izlaznog trakta leve komore viđena je kod 9 (17.6%) pacijenata. Asimetrična HCM je registrovana kod 41 (80.4%) bolesnika. Prisustvo LGE detektovano je kod 39 (76,5%) pacijenata, najviše u predelu septuma (62.7%). Stepen fibroze procenjen je na medianu od 6% mase leve komore i medianu od 11 g fibroze po gramu mase leve komore.

Zaključak: MR srca kao neinvazivna metoda predstavlja zlatni standard u tkivnoj karakterizaciji srčanog mišića. Detekcija fibroze miokarda i njeno kvantifikovanje, kao glavnog okidača za razvoj malignih srčanih aritmija, svrstava MR srca, ne samo u dijagnostički, već i u metod stratifikacije rizika od naprasne srčane smrti kod pacijenata sa hipertrofičnom kardiomiopatijom.